Fysiotherapie 1

Vanochtend om 8.00 uur mijn eerste bezoek bij de fysiotherapie. Mijn fysiotherapeut was een jonge kerel van een jaar of 26. In eerste instantie heb ik het verhaal verteld hoe het gekomen was en wat de arts gezegd had. Hij reageerde nogal verbaasd op mijn verhaal. Nadat ik mij uitgekleed had heeft hij mijn knie bekeken. Hij vond dat mijn knie er vreemd uit zag. Dat was niet normaal voor een kneuzing van ruim 2 maanden geleden. Zijn advies was te proberen met een keer of drie fysiotherapie, door middel van oefeningen, te kijken of er verandering cq. verbetering optreed. Zo niet dan door naar de orthopeed voor zijn beoordeling. De oefeningen, en zelfs als hij de knie maar iets aanraakte, waren erg pijnlijk. Gelukkig was het half uur weer snel voorbij en kon ik weer naar kantoor toe gaan. Volgende week maandag om dezelfde tijd weer een nieuwe kans.

Het tweede bezoek aan de chirurg

Vanochtend maar weer richting het St Jansdal Ziekenhuis in Harderwijk gereden. Om 10.50 uur had ik een vervolgafspraak bij de chirurg staan. Mijn knie was/is nog steeds erg opgezwollen en vuurrood, daarnaast zeer pijnlijk en heel warm. Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten en kon bijna meteen door(strompelen)lopen. Nadat ik me uitgekleed had werd mijn knie eerst bekeken door een co-assistent zij vroeg hoe het er mee ging. Ik vertelde haar dat mijn knie erg pijnlijk, vuur rood, opgezwollen en warm is. Zij ging het met de chirurg overleggen en hij zou daarna bij mij langs komen. Na even gelegen te hebben op de behandeltaffel kwam de chirurg binnenlopen. Hij vroeg aan mij hoe het ging. Het verhaal nog maar eens uit de doeken gedaan. - Oke, de pijn dat kon hij niet zien maar het overige was zelfs voor een leek waar te nemen. - Hij negeerde mijn verhaal en zijn letterlijke woorden waren: "Je moet maar trap gaan lopen". Mijn reactie was dat een kneuzing danwel 4 tot 6 weken duurt maar dat zwelling, opgezwollenheid en erge pijn dan toch tot het verleden moeten behoren. Dit terwijl het bij mij alleen maar erger was geworden. Hij volharde in zijn verhaal, waarop ik reageerde dat ik dan wel naar de fysiotherapeut zou gaan om onder begeleiding te oefenen met mijn knie. Dat moest ik maar zelf weten. Eind november moest ik nog maar eens terugkomen om te vertellen hoe het ging. Bij de balie een nieuwe afspraak gemaakt voor 21 november en met een "rotgevoel" naar huis gegegaan. Op mijn werk aangekomen gebeld met de fysiotherapie om een afspraak te maken. Ik zou worden teruggebeld afwachten dus maar....

Eerste bezoek chirurg

Vanochtend moest ik om 9.00 uur op de poli chirurgie van het St Jansdal Ziekenhuis in Harderwijk zijn. Tien dagen geleden zat ik met mijn knie op de SEH. Na even gewacht te hebben werd ik door de chirurg binnen geroepen. Op zijn vraag hoe het ging, vertelde ik hem dat mijn knie nog steeds dik en erg pijnlijk was. Hij zou de röntgenfoto's nog even bekijken ondertussen moest ik maar in de onderzoekskamer op de behandeltafel plaatsnemen. Een verpleegster verwijderde ondertussen het verband van mijn knie. Even later bekeek de chirurg mijn knie. Hij boog en bewoog mijn knie op allerlei manieren. Dit was erg pijnlijk. De röntgenfoto's vertoonde geen afwijkingen aan mijn knie. Het enige waar er sprake van was, dat was een zware kneuzing van het kniegewricht. Ik moest rust nemen met mijn knie en over een week of 4 nog maar eens terugkomen voor controle. De pijn en zwelling zou dan wel een stuk minder zijn. Hij liep weg en stuurde een verpleegster naar binnen om mijn knie opnieuw te verbinden. Waarna ik de behandelkamer kon verlaten. Bij de balie een nieuwe (vervolg) afspraak gemaakt voor woensdag 21 oktober om 10.50 uur.

Hoe het allemaal begon

Vanmiddag voor het eerst met zijn viertjes, na Kirsty's bevalling van Sophie, met de paarden het bos in geweest. We waren nog maar net onderweg of mijn paard schrok ergens van en sprong naar voren, bovenop de kont van het paard voor me. Zijn eerste reactie was een trap met 2 benen achteruit. Het ene been raakt mijn paard volop de borst maar het andere been raakte mijn vol op de rechter knie. Ik dacht dat ik door de grond ging. Toch ondanks de hevige pijn in de knie de bosrit afgemaakt. Thuisgekomen kon ik echter niet meer op mijn rechter been staan. De huisartsenpost gebeld in Harderwijk. Rond 17.00 uur daar aangekomen werd ik doorverwezen naar de spoedeisende hulp. Na lang wachten, zaterdag namiddag is bij uitstek het tijdstip waarop het druk is met sportongevallen, uiteindelijk door een SEH arts. Zij vond het verstandig om eerst een röntgenfoto te laten maken van mijn knie. Op de foto's waren geen afwijkingen aan het kniegewricht te zien. Haar conclusie was: zwaar gekneusd. Voor de pijn mocht ik wel paracetamol nemen. Daarnaast moest ik mijn knie rust geven en omhoog houden. Nadat de knie stevig ingepakt was en er een nieuwe afspraak gemaakt was, voor op de poli chirurgie voor 30 september, zijn we naar huis gegaan. - Het was me het middagje wel! -