Op herhaling (VUmC 2)

Vandaag voor de tweede keer richting Amsterdam vertrokken. De afspraak stond om 10.20 uur. Dat doen we ook nooit meer. Je bent dik 2 uur aan het rijden, nou ja rijden.... kruipen bedoel ik, voor je er überhaupt bent. Dit wordt wel weer goed gemaakt door de snelheid van handelen door de artsen. Nadat ik me gemeld had bij de assistente, mocht ik mijn status in het bakje leggen. Ik zat nog maar koud of de professor riep me al binnen. Hij wilde meteen mijn knie zien en vroeg ondertussen hoe het er mee ging. De knie blijft erg pijnlijk, 24 uur per dag. Ik kan eigenlijk niet hebben dat er iets op komt, zoals kleding of 's nachts het dekbed. Daarnaast is de knie nog steeds dik en paars. Voorlopig moet ik door blijven gaan met het slikken van de medicijnen.  Over 2 maanden mag ik weer terugkomen. Bij de assistente een vervolgafspraak gemaakt voor 18 juni. Rond 12.30 uur zette Kirsty me weer op kantoor af. Lekker nog even wat doen.

Het wattenstaafje (VUmC 1)

Heerlijk!! De wekker liep vanochtend om 5.30 uur af. Ik werd om 8.10 uur verwacht op de pijnpoli in het VUmC in Amsterdam. Rond dat tijdstip is het altijd een probleem om in Amsterdam te komen. We vertrokken rond 6.00 uur. Kirsty reed dus ik kon nog even na dutten in de auto. Wat een drukte zo vroeg al op de weg. De heenrit ging voorspoedig om 7.20 uur waren we al in het ziekenhuis. Nou, ja beter te vroeg als te laat. Ik moest wachten tot 8.00 uur voor ik me pas kon inschrijven. Daarna gemeld bij de receptie van de pijnpoli. Ik werd opgehaald door een oudere arts. Aangezien het een academisch ziekenhuis is wordt ik door meerdere artsen onderzocht. In eerste instantie door de professor later door een tweetal artsen in opleiding. Het onderzoek doen ze o.a. door met een wattenstaafje over mijn knie heen te strijken. Na de onderzoeken luidt de eensluidende conclusie Posttraumatische Dystrofie (CRPS type-1). Wat is hieraan te doen? Drie keer in de week fysiotherapie en het slikken van een waslijst aan medicijen nl.: Ketensin 2 maal daags, Fluimucil (Acetylcysteïne) 3 maal daags, Diclofenac Natrium 3 maal daags, Zaldiar 2 maal daags en Nexium 1 maal daags. Daarnaast moest 3 keer per dag mijn knie insmeren met DSMO creme (Dimethylsulfoxide Vaselinecreme). Over twee maanden moet ik weer terugkomen. Bij de afsprakenpoli een afspraak gemaakt voor 16 april.

Traumachirurg Meander Ziekenhuis Amersfoort

Op naar het Meander Ziekenhuis in Amersfoort, locatie Elisabeth. Bij me heb ik de verwijsbrief van de huisarts, het operatieverslag, inclusief operatiebeelden van Kliniek Klein Rosendael. De afspraak heb ik om 9.30 uur. Daar aangekomen ben ik vrij snel aan de beurd. Even nog wachten op de arts in de ondezoekskamer. Na niet al te lang wachten kwam de arts binnen, hij wist meteen wat het probleem was; littekenweefsel in de knie. Ik vroeg hem of hij het operatieverslag en de beelden bekeken had en of ik mijn broek uit moest trekken zodat hij de knie ook bekijken kon. Het operatieverslag en de beelden vond hij niet interessant. Na aandringen van mijn kant wilde hij uiteindelijk wel even naar mijn knie kijken. Hij bleef echter bij zijn mening, littekenweefsel veroorzaakte de klachten. Ik moest maar een brace laten aanmeten dit zou zorgen voor meer stevigheid. Daarnaast moest ik een bezoek brengen aan een revlidatie arts. Waarom?? Geen idee ik was geheel overdonderd. In de verwijsbrief van de huisarts en het operatieverslag van Kliniek Klein Rosendael, beide stukken, werd gesproken over Posttraumatische Dystrofie. Na een aantal weken moest ik dan bij hem terugkomen. Toch onderweg nog een brace aan laten meten. Thuis gekomen drong het pas goed tot me door. Wat moeten ik hier nu weer mee? Joke, mijn beste vriendin, belde 's avonds wat de arts gezegd had. Haar nichtje, heeft ook Posttraumatische Dystrofie, en loopt hiervoor in het VUmC in Amsterdam. Morgen maar weer de huisarts bellen voor een verwijsbrief en daarna bellen met het VUmC.

De kijkoperatie

Eindelijk was het zover, vandaag hebben ze via een kijkoperatie in mijn knie gekeken. Als voorbereiding thuis mijn knie helemaal kaal geschoren. Ik schrok wel van de kleur, de haartjes verdoezelde de kleur, maar de knie was/is gewoon paars. - Volgens mij niet normaal. Maar wie ben ik. - Om 13.30 uur stond de operatie gepland. Weer vertrokken naar het mooie plaatsje Rozendaal we waren mooi op tijd. Na even gewacht te hebben werd ik door een verpleegkundige opgehaald. Ik werd naar een ruimte gebracht met allemaal lockers. Daar moest ik met omkleden in operatiekleding. Daarna werd ik naar de pre operatieruimte gebracht. Hier werd ik voorbereidt op de operatie. Aangesloten aan een monitor voor hartslag en bloeddruk. Daarna kwam de anesthesist langs voor de ruggeprik. Voor dat ik naar de operatiekamer gebracht werd kwam de arts nog even langs. Tijdens een kort praatje wierp ze een blik op mijn knie. Ze vond dat deze wel erg paars was. Volgens haar lijkt het wel heel erg veel op Posttraumatische Dystrofie. - Nooit van gehoord!!! - We zullen het zo weten zei ze. Even later werd ik de operatiekamer ingereden en moest ik overstappen op de operatietafel. Door middel van een tourniquet werd er voor gezorgd dat er geen bloed meer naar mijn knie kon stromen. Wat een pijnlijk gebeuren! Volgens de operatie assistentes kon dat niet pijnlijk zijn, want door de ruggeprik kon ik niets meer voelen. - Ze zullen het wel het "beste weten". Maar ik voelde het wel degelijk!! - Zodra alles in gereedheid was gebracht kwam de arts binnen. Ze maakte een tweetal sneetjes in mijn knie. - Dat voel ik dus ook. - Gelukkig heb ik enige afleiding ik kon de operatie namelijk volgen op een tv scherm. Tijdens de operatie werd alles door de arts uitgelegd. Haar conclusie was aan het eind van de operatie een knie volgens het boekje. Ze heeft niets gevonden wat de klachten zou kunnen verklaren. De wondjes zijn dichtgeplakt met hechtpleisters. Daarna werd ik naar de recoverroom gerden. Na een half uur hier gelegen te hebben werd ik naar de zaal gebracht. Hier moest ik, comfortabel, liggen wachten tot ik geplast had en dan naar huis. Het duurde, in mijn ogen tenminste, wel lang voordat ik kon plassen. In de tussentijd kwam de arts nog even langs. Haar advies was neem contact op met je huisarts voor een verwijzing naar een arts die verstand heeft van Posttraumatische Dystrofie. Om 18.30 uur had ik eindelijk geplast en mocht ik naar huis. Jammer genoeg heeft de operatie niet gebracht wat ik had gehoopt. Aan de ene kant ben ik wel blij dat mijn knie helemaal in orde is, maar aan de andere kant ben ik nu 4 maanden later nog geen steek wijzer. Op naar de volgende specialist....

Kliniek Klein Rosendael

Ondertussen is het al weer januari 2009 en is het nieuwe jaar 6 dagen oud. Vandaag heb ik een afspraak staan in Kliniek Klein Rosendael in Rozendaal. Om 11.40 uur staat de afspraak. Volgens de routeplanner van de ANWB is het 45 minuten rijden. Omdat we wel op tijd willen zijn voor de afspraak vertrekken we al om 10.30 uur. Aangekomen in Rozendaal, wat is het een prachtig plaatsje, stoppen we voor een kapitale villa. Hier is de privé kliniek gevestigd. Nadat we ons gemeld hebben bij de balie mogen we plaatsnemen in schitterende bibliotheque. Het pand is schitterend gerenoveerd met behoud van alle details. Hoe mooi het ook is daar kom ik niet voor. De arts loopt iets uit met haar afspraken het is al 12.00 uur als ik bij haar binnengeroepen wordt. Haar assitente had de röntgenfoto's en MRI beelden opgevraagd in het St Jansdal, zodat de arts deze meteen kan bekijken en bespreken. Nadat ik mijn verhaal had verteld, vroeg ze mijn broek uit te trekken zodat ze mijn knie kon bekijken. Ze vroeg me mijn knie te buigen. Buiten dat dit zeer pijnlijk is lukt het ook niet. Na mijn knie bevoeld en beklopt te hebben mocht ik mijn broek weer aantrekken. Ondertussen had zij de MRI beelden opgeroepen op haar computer en vroeg ons mee te kijken. Er was een plekje, dit liet ze ons ook zien, wat haar twijfels gaf en hier wilde ze graag middels een arthoscopie (kijkoperatie) in mijn knie kijken. De afspraak hiervoor kon ik bij haar assistente regelen. Zo gezegd zo gedaan. De afspraak werd gemaakt voor woensdag 28 januari. Verder kreeg ik een brochure mee, waarin precies beschreven werd wat ik de dag van de operatie kon verwachten. Jippie eindelijk schot in de zaak. Onderweg uit de auto Henk gebeld en gezegd dat het ondertussen al zo laat is dat het geen zin meer heeft om te komen werken. Morgen weer nieuwe ronde nieuwe kansen.

Uitslag van het MRI onderzoek

Het is nu al weer woensdag 17 december wat gaat de tijd toch snel. Vanmorgen krijg ik de uitslag van het MRI onderzoek van vorige week donderdag. Ik ben reuze benieuwd wat ik nu te horen ga krijgen. De afspraak is om 11.30 uur op de poli orthopedie. Op tijd waren we in het ziekenhuis aanwezig. Dat is wel handig aangezien ik me met krukken niet zo snel door het ziekenhuis heen verplaats. Aangekomen in de wachtkamer werden we al snel naar binnen geroepen. De MRI beelden riepen bij hem vragen op. Na aanleiding hiervan stelde hij voor om een kijkoperatie te gaan doen. Gelukkig er gaat tenminste iets gebeuren aan die pijnlijke knie. We kregen papieren van hem mee en beneden bij het opname bureau konden we een afspraak maken voor de kijkoperatie. Daar aangekomen kregen we een domper op de "feestvreugde" de kijkoperatie kon niet eerder plaats vinden als 6 maart 2009. - Dit had te maken met de tijdelijke sluiting van de IJsselmeer Ziekenhuizen, waardoor alle operaties in het St Jansdal Ziekenhuis moesten gebeuren. - Moest ik zo lang gaan wachten. Echter de dame bij het opname bureau adviseerde me om contact op te nemen met Kliniek Klein Rosendael in Rozendaal (Gelderland). Hier kon je heel snel geholpen worden en het wordt ook door de verzekering betaald. Dan moeten we dat maar eens gaan proberen 6 maart is ook geen optie. Kirsty heeft me daarna op kantoor afgezet om nog even te gaan werken. Op kantoor aangekomen heb ik meteen met Univé Zorg in Alkmaar gebeld. Daar werd me bevestigd dat ze een contract hebben met Kliniek Klein Rosendael, zodat ik me daar kan laten behandelen. Aansluitend gebeld om een afspraak te maken. Dit kon in verband met de feestdagen niet eerder als 6 januari. De dame vertelde mij dat gemiddeld binnen 2 à 3 weken de operatie plaats kan vinden. Die afspraak staat en alles is sneller als 6 maart.

MRI rechter knie

Na een dag werken heb ik vanavond een MRI laten maken. Om 20.55 uur werd ik, in het ziekenhuis, verwacht. Tegenwoordig maken 's avonds tot 21.00 uur afspraken voor de MRI. Nadat ik mij ontdaan had van alles wat maar metaal, sieraden ed. was, mocht ik op de tafel plaats nemen. In mijn hand kreeg ik een knop gedrukt als er was wat kon ik daar op drukken en werd het onderzoek stopgezet. Op mijn hoofd kreeg een hoofdtelefoon met muziek voor de herie. Het onderzoek duurde een half uur. Ondanks de hoofdtelefoon met muziek was het kdeng, kdeng en plonk, plonk niet van de lucht. In eerste instantie dacht ik nog wat een herrie!! Maar na verloop van tijd ondekte ik dat er toch een ritme in zat en viel ik bijna in slaap. Dus het onderzoek was voorbij voor ik er erg in had. Volgende week woensdag 17 december krijg ik de uitslag.